Riga :dag 2
Door: Irene
Blijf op de hoogte en volg Irene
20 Augustus 2020 | Letland, Riga
Jugendstil district met bezoek aan Jugendstil museum. Het museum is moeilijk te vinden. Ik verwacht veel bombarie wat meestal een museum aanduidt maar het blijkt dat we alreeds langs zijn gelopen , we moeten terug. De museum maakt deel uit van een pand, en we moeten aanbellen om binnen gelaten te worden. Naar mate onze bezoek vordert worden we wijzer in de ins and outs van Jugendstil. Het is een opmerkelijke creatieve tijd, tamelijk kort in de geschiedenis waarin dagelijkse voorwerpen gedecoreerd werden in die speciale stijl. En ook gebouwen, dit is een enorm werk geweest. Nu worden veel gebouwen opgeknapt en het lijkt alsof ze van suiker gemaakt zijn, zo verfijnd. In de loop van de Jugendstil periode werd er overgegaan naar de verticale stijl en daarna romantische stijl . Als we later door de straten lopen kunnen we de diverse stijlen identificeren. Ik vind het opmerkelijk dat Jugendstil in zo veel steden tegelijkertijd opbloeide alsof iedereen ineens met elkaar afspraken maakte: zo gaan we het nu doen. Riga is sterk in de Jugendstil maar er zijn talloze Europese steden die dat ook zijn.Ook buiten Europa.
De trap van het pand is prachtig en aan de bovenste verdieping ligt nog een museum: die van de kunstenaar’s paar Rosenthal. Zij met hun 3 kinderen hebben in dit dubbele bovenhuis gewoond. We zien de atelier waar deze beroemde Letse kunstenaar heeft gewerkt, zijn vrouw was zangeres. Een beschrijving van de 3 kinderen, een stamboom.Opmerkelijk dat een tak van die stamboom het niet oud maakte, alsof die genen voor jongsterven domineerde, terwijl de andere kinderen een redelijke leeftijd maakte.De suppoost cum caissière houdt ons goed in de gaten, we doen zo lang over het bezoek. Zij is heel verbaasd en blij als ik wat in het doneerpotje stop. De entree was voor ons senioren een euro, dat mag best 2pp zijn.
We picknicken in onze park, hebben nu tijd over met geen bestemming. Op een affiche zie ik dat een tentoonstelling vandaag opent, het is allemaal in het Lets , ik kan dus weinig van bakken maar op mijn gps denk ik het adres te weten. We gaan erop af, het brengt ons in een andere deel van de stad.Er wordt hier veel aan de weg getimmerd, een grote mall, hoge flats. Op het adres waar de tentoonstelling hoort te zijn is een dichtte verlaten gebouw. Verderop op de hoek is een teken, we kijken binnen en een jongemeid zit achter haar laptop in een ruimte dat lijkt leeg , de vloer lijkt nat. Nieuwsgierigheid brengt me naar binnen en het blijkt een tentoonstelling te zijn , heel alternatief, waar geluiden gemaakt worden om met planten te communiceren. Er zijn beschrijvingen bij wat het allemaal moet voorstellen . Ik vraag naar de tentoonstelling van de affiche en het meisje weet ervan en vertelt ons waar dat te vinden is, in de Alexander hallen voorbij de passenger terminal.Een aantal km lopen.
We lopen terug richting huis. De route brengt ons ook langs een oude, mooi gerestaureerde gebouw wat blijkt een ziekenhuis te zijn. Een gebouw van 150 jaar oud.
We zien aan de eind van de straat groen, tijd voor onze laatste theepauze. De park blijkt ook de orthodoxe kerk te huisvesten , die met de gouden koepels. Ook de kunstmuseum ,die National Gallery van Letland, op het programma voor morgen,grenst aan hetzelfde park.
We lopen een km of 2 via de Jugendstil district naar huis.
De trap van het pand is prachtig en aan de bovenste verdieping ligt nog een museum: die van de kunstenaar’s paar Rosenthal. Zij met hun 3 kinderen hebben in dit dubbele bovenhuis gewoond. We zien de atelier waar deze beroemde Letse kunstenaar heeft gewerkt, zijn vrouw was zangeres. Een beschrijving van de 3 kinderen, een stamboom.Opmerkelijk dat een tak van die stamboom het niet oud maakte, alsof die genen voor jongsterven domineerde, terwijl de andere kinderen een redelijke leeftijd maakte.De suppoost cum caissière houdt ons goed in de gaten, we doen zo lang over het bezoek. Zij is heel verbaasd en blij als ik wat in het doneerpotje stop. De entree was voor ons senioren een euro, dat mag best 2pp zijn.
We picknicken in onze park, hebben nu tijd over met geen bestemming. Op een affiche zie ik dat een tentoonstelling vandaag opent, het is allemaal in het Lets , ik kan dus weinig van bakken maar op mijn gps denk ik het adres te weten. We gaan erop af, het brengt ons in een andere deel van de stad.Er wordt hier veel aan de weg getimmerd, een grote mall, hoge flats. Op het adres waar de tentoonstelling hoort te zijn is een dichtte verlaten gebouw. Verderop op de hoek is een teken, we kijken binnen en een jongemeid zit achter haar laptop in een ruimte dat lijkt leeg , de vloer lijkt nat. Nieuwsgierigheid brengt me naar binnen en het blijkt een tentoonstelling te zijn , heel alternatief, waar geluiden gemaakt worden om met planten te communiceren. Er zijn beschrijvingen bij wat het allemaal moet voorstellen . Ik vraag naar de tentoonstelling van de affiche en het meisje weet ervan en vertelt ons waar dat te vinden is, in de Alexander hallen voorbij de passenger terminal.Een aantal km lopen.
We lopen terug richting huis. De route brengt ons ook langs een oude, mooi gerestaureerde gebouw wat blijkt een ziekenhuis te zijn. Een gebouw van 150 jaar oud.
We zien aan de eind van de straat groen, tijd voor onze laatste theepauze. De park blijkt ook de orthodoxe kerk te huisvesten , die met de gouden koepels. Ook de kunstmuseum ,die National Gallery van Letland, op het programma voor morgen,grenst aan hetzelfde park.
We lopen een km of 2 via de Jugendstil district naar huis.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
